Suiker is geen gif, het gebruik is niet verslavend en we kunnen er zelf veel aan doen om er minder van binnen te krijgen. Hoogleraren Rob Markus en Fred Brouns, gespecialiseerd in de werking van suiker in het hoofd en in het lijf, keren zich zaterdag in de Volkskrant tegen de rondwarende suikerhysterie, die van suiker een ‘killer’ maakt.

Door: Ellen de Visser 21 januari 2017, 16:00

De twee hoogleraren, verbonden aan de universiteit van Maastricht, bekritiseren het Diabetes Fonds, dat eind vorig jaar een tijdelijke suiker afkickkliniek opende in Amsterdam. Op de site van het fonds staat dat we ‘onbewust verslaafd zijn’ aan suiker. In de afkickkliniek kon niet worden afgekickt, er werd voorlichting gegeven over suiker in producten en de gevaren daarvan. Volgens de hoogleraren geeft het Fonds met die woordkeuze en de berichtgeving een verkeerde boodschap af en negeert het de wetenschappelijke kennis en consensus over het onderwerp. ‘Ze spelen handig in op de hype’, aldus Markus. Dat mensen niet van zoetigheid af kunnen blijven, betekent niet dat suiker verslavend is, benadrukken ze. Europees onderzoek heeft aangetoond dat daar geen bewijs voor is.

Is suiker de nieuwe sigaret?

Jazeker, het mag wel een onsje minder. Maar nu januari tot suikerloze maand is uitgeroepen, is het hoog tijd om wat ‘witte misverstanden’ weg te nemen. Lees hier het artikel.

Hoe gezond eet jij eigenlijk?

Bekijk hier voor meer dan duizend supermarktproducten hoeveel suiker, keukenzout en verzadigd vet ze bevatten. En ontdek dat een lekker kroketje met mosterd nog lang zo slecht niet is.

Het Diabetes Fonds laat weten dat de kliniek als metafoor is gebruikt voor de hoge suikerconsumptie. ‘We wilden consumenten aan het denken zetten om een gezonde keuze te kunnen maken’, aldus een woordvoerster. ‘We hebben in de communicatie steeds gezegd dat je niet verslaafd kunt zijn aan suiker zoals aan alcohol en drugs.’

Suiker is van zichzelf niet schadelijk voor ons lichaam, zeggen Brouns en Markus. Maar we eten er te veel van, gemiddeld 28 grote suikerklontjes per dag, en doordat we daar niet bij bewegen worden we te dik. En overgewicht vergroot de kans op ernstige ziektes. ‘Maar overgewicht is niet de schuld van een enkele voedingsstof’, zegt Markus. ‘Mensen worden te dik omdat ze te veel eten van alles. Suiker is niet de enige factor.’

Etiketten op voedsel en drank vermelden exact hoeveel suiker er in een product zit

TOEGEVOEGDE SUIKERS
De bitch die suiker heet

Lange tijd ging Wendy prat op haar uitbundige eetgedrag. Ze eet chocola als ze daar zin in heeft. Totdat ze besefte dat haar hang naar suiker niets te maken heeft met honger. Is ze verslaafd? Lees hier verder.

Wereldgezondheidsorganisatie WHO adviseerde twee jaar geleden om niet meer dan 10 procent van de dagelijkse energie-inname uit toegevoegde suikers te halen, om overgewicht te voorkomen. Dat is 50 gram voor vrouwen, 60 gram voor mannen. Het gaat dan om suiker die door fabrikanten of consumenten wordt toegevoegd. Nederlanders zitten daar met ruim 80 gram (14 procent van de energie-inname) een stuk boven. Onderzoek van Wageningen Universiteit wijst uit dat slechts 19 procent van de volwassenen en 5 procent van de jongeren aan de WHO-richtlijn voldoet.

De industrie stopt te veel suiker in producten, zeggen Markus en Brouns, en moet daar volgens hen stevig op worden aangesproken. Maar consumenten kunnen ook zelf beter opletten, vinden ze: etiketten op voedsel en drank vermelden exact hoeveel suiker er in een product zit, maar er zijn nauwelijks mensen die daar echt naar kijken.

De industrie stopt te veel suiker in producten en moet daarop worden aangesproken

Wie zijn suikerconsumptie wil matigen, kan terecht op vk.nl/kijkverder, waar een suikerzoekmachine hulp biedt. Van 1500 producten kan daarmee worden opgezocht hoeveel suiker ze bevatten. De producten zijn afkomstig van de website van Albert Heijn.

Markus en Brouns hebben de afgelopen tijd op uitnodiging van het kenniscentrum suiker deelgenomen aan discussies over gezondheidseffecten van suiker en daarover wetenschappelijke voorlichting gegeven. Het kenniscentrum suiker wordt deels gefinancierd door de suikerindustrie. Ze benadrukken dat ze ook met tal van andere partijen praten over suiker in de voeding, en onafhankelijk zijn. ‘Het betekent niet dat de suikerindustrie enige invloed heeft op onze wetenschappelijke opinie.’